ارزیابی عملکرد و ارتقای خدمات کاهش آسیب

کارفرما: معاونت پیشگیری و درمان اعتیاد سازمان بهزیستی کشور

اصطلاح کاهش آسیب براي اولين بار در سال 1980 وارد ادبیات مرتبط با حوزه کاهش تقاضای مواد گردید. کاهش آسیب به سياست‌ها و برنامه‌هايي اطلاق می‌شود كه هدف اوليه آنها كاهش عواقب و عوارض بهداشتي ناگوار ناشي از مصرف مواد مخدر است. سياست يا برنامه‌اي كه در جهت كاهش عواقب منفي بهداشتي، اجتماعي، اقتصادي مصرف مواد طرح ريزي شده باشد هرچند كه فرد مصرف كننده به مصرف مواد ادامه دهد را كاهش آسيب مي‌گويند.

در تابستان سال 1381 پس از آگاهی نسبت به وجود موارد ابتلا به عفونت HIV ، لزوم و اهميت شروع برنامه‌هاي كاهش آسيب در ايران بیشتر آشکار شد و مركز مديريت بيماري‌ها، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي، اقدام به تشكيل كميته كشوري كاهش آسيب نمود. در سال 1383 تعداد 7 مرکز گذری راه اندازی شد و در سال های آتی به تعداد مراکز افزوده شد. در حال حاضر 128 مرکز گذری ، 68 سرپناه شبانه، 213تیم سیار و 8 مرکز کاهش آسیب سیار ( mobile center ) در کشور وجود دارند.

موسسه هومان به عنوان بازوی مشورتی و علمی سازمان بهزیستی کشور مسئولیت ارزیابی برنامه کاهش آسیب در ایران را برعهده گرفته است. این ارزیابی ملی در سطح 10 استان کشور در حال برگزاری می‌باشد.